Zaterdagavond 18 April wonnen de jongens van Damnation de Dynamo bandbattle. Met leden van slechts 17 tot 20 jaar beloven zij het metallandschap van morgen een andere richting in te blazen. Wij spraken hen over hun grote toekomstdromen.
Waar kennen jullie elkaar van?
Joris: Mika en ik hadden eerst nog in een bandje gezeten met elkaar, alleen wij waren het niet helemaal eens met wat voor richting die band inging (memegrind). Daarom wilden wij een groove bandje beginnen. Het begon met covers van onder andere: Lamb of God, Gojira, Pantera en Nailbomb.
Later kwamen wij Jan tegen op Herrie Metalfest. Wij waren hevig op zoek naar een bassist en hij was de enige bassist, dus wij zeiden van: “ja, dan ben jij nu onze bassist.”
Jan: Voordat ik echt antwoord kon geven, zat ik al in de band.
Manu: Ik kwam in deze band terecht via een Instagram story. Er stond een oproep voor een vocalist en ik reageerde meteen. Niet veel later gingen we repeteren en klikte het gelijk. Dat is nu ongeveer anderhalf jaar geleden.
Hoe was het om de bandbattle te winnen?
Jan: We hadden het niet verwacht en waren erg nerveus. Zelfs als ik er nu aan terug denk krijg ik hartkloppingen en kippenvel. We waren echt enorm blij, want vonden de andere bands ook heel erg goed. Bij de eerste band schrokken wij al van het hoge niveau.
Mika: Bij Dynamo ging mijn wireless systeem eruit doordat de geluidsman per ongeluk een kabel los trapte. Ik dacht meteen: ‘Oh kut, nu is het verpest.’ Met trillende handen heb ik de kabel snel teruggestopt, maar uiteindelijk werkte het in mijn voordeel. Juist als er iets misgaat speel ik beter, omdat ik die woede dan kan gebruiken op het podium.
Wat zijn jullie grootste inspiratiebronnen?
Jan: Rex Brown (Pantera)
Manu: Jan-Chris de Koeyer (Gorefest)
Mika: Trey Azagthoth (Morbid Angel)
Joris: Flo Mounier (Cryptopsy)
Wat maakt jullie als band uniek?
Mika: Fans willen losgaan, bier drinken en moshen, daar maken wij muziek voor. Daarnaast maakt onze energie en stage-presence ons uniek. Ook hebben wij een niche gevonden omdat we een sound hebben die niet echt te vergelijken is. Die stage-presence is vanaf dag één al onze grootste prioriteit geweest. Moderne bands zitten vaak helemaal in hun eigen bubbel, dat is echt saai om naar te kijken. Want de energie die je aan het publiek geeft, die krijg je ook terug.
Hoe ontstaan jullie nummers?
Joris: We gaan gewoon jammen en dan ontstaat het vaak natuurlijk. We vormen het dan gaandeweg door op elkaar in te spelen. Alles klikt perfect met elkaar want we bouwen altijd verder op elkaars ideeën.
“Als wij het vet vinden klinken, dan zullen er vast andere langharige zweterige koters zijn die het ook vet vinden.” – Mika
Hoe zorgen jullie dat het publiek meekrijgen?
Mika: Schijt hebben en boos zijn met alle energie die je hebt.
Jan: Je moet subtiel veel dingen tegelijk proberen en een beetje kijken waar de mensen op ingaan. Want elk publiek reageert anders dus je moet veel mensen aankijken.
Manu: Ik loop veel rond en ga vooral gewoon springen tot mijn rug het begeeft. Als ik zing, ga ik recht voor het publiek staan en mensen recht in hun ogen aankijken.
Wat is jullie grootste doel?
Joris: Wij willen het liefst old school deathmetal weer terug brengen richting de voorgrond. Zodat de jeugd weer lekker naar old school gaat luisteren en terugkomt met debiele acties. Of dat we andere jongeren hebben kunnen inspireren om zelf een bandje te beginnen in hun garage.Manu: Old school death metal is tegenwoordig gewoon ondergewaardeerd. Het is alleen maar overgeproduceerd met honderden edits en filters. Wij houden het graag oldschool en rauw, daarom maken wij daar geen gebruik van. Daarnaast hadden wij ook slechts vier dagen om ons album op te nemen.
